Home

Op de brommer naar de zon PDF Afdrukken Email
Gebruikerswaardering: / 1
LaagsteHoogste 
Trips
zondag, 19 augustus 2012 00:53

Zomervakantie 2012 begint wat anders dan voorgaande jaren. Op een redelijk aangename zaterdag (het is voor het eerst in de maand juli boven de 20 graden) rijden we een rondje door Midden-Nederland: dochterlief gaat logeren bij opa en oma, de zoon gaat een weekje op kamp en het overgebleven stel gaat de boot zo ver mogelijk naar het zuidwesten brengen. Het kost wat autokilometers, maar uiteindelijk is iedereen dan afgeleverd op de adressen van bestemming. In recordtempo laden we de boot vol met de meest recente voorraden en zetten koers naar het Grevelingenmeer. Daar moeten we zijn voor de jaarlijkse Zeilersforum Zomermeeting Zuid! We halen nog net de laatste schutting door de sluis, voor deze afgesloten wordt in verband met het vuurwerk. ZF pakt weer groots uit :)

(Foto van jouzers)

De borrel is gezellig, we komen weer nieuwe leden tegen maar ook oude bekenden en al snel gaan de sterke verhalen over tafel. Zo hoort dat bij zeilers, geloof ik, en ik doe er graag aan mee.

De volgende stop is de Roompot (laatste boodschappen, diesel tanken) en maandagochtend vertrekken we dan eindelijk richting zee.

Volgens de voorspelling zou de wind zuidwest zijn (fijn, daar moeten we heen) en in de loop van de middag wegvallen. Vandaag blijkt de wind zich aan zijn voornemens te houden. We maken een slag van 30 mijl naar buiten (pal west). We varen precies tussen de grote windmolenparken door (die ene heet Thornton, van die andere ben ik de naam kwijt),

tot de wind wegvalt. De motor moet aan, helaas, want met 4 knopen wind (zeg maar 1 Bf) valt er niet te zeilen. Voordeel is wel dat de zee heel rustig wordt en dat is rond de zandbanken bij de Belgische kust wel zo prettig. Onder het rustig pruttelen van de tweecilinder diesel hebben we de zon zien zakken in de zee.

Tegen middernacht zijn we bij Calais, we staan voor de keuze om ofwel naar binnen te gaan, ofwel nog een paar uur door te varen naar Boulogne. Omdat we de motor zat zijn kiezen we voor de kortste route. Vervolgens liggen we anderhalf uur voor de haveningang (op zee dus) te dobberen want de jachthaven heeft nog te weinig water en is dus nog gesloten! Goed, dat is les 1 voor deze reis: let op het tij. Om drie uur 's nachts stuur ik een SMS naar Monique dat we veilig aan wal zijn.

Na een goed aantal uren slaap begint de dinsdag toch wat vervelend: Liesbeth blijft met migraine op bed. Dat levert, behalve vrije tijd voor de kapitein, een navigatie-uitdaging op. Het idee was om door te varen naar Cherbourg, een tocht van 160 mijl, maar gaat dat lukken met deze bemanning, dit uitstel en de verwachte windstilte? Nee, we passen het plan aan, we gaan naar Le Havre. Van daaruit kunnen we in overzichtelijke dagtrips terug varen, in een grote stad als Le Havre is het huren van een auto gemakkelijk, en de beloofde bezoeken aan de D-Day-stranden zijn prima te realiseren. Het gewijzigde plan wordt unaniem aangenomen en woensdagochtend gaan we dan ook vroeg weer de zee op, richting Le Tréport.

De wind laat het afweten, aan boord is het bijna windstil en de zon brandt genadeloos op alles wat zich in de kuip bevindt. Het zicht is echter matig, hooguit een mijl of 2 en de kust is dan ook meestal gehuld in nevelen. Het laatste uurtje van de tocht steekt er een zeewindje op en kan de genua nog bij, zodat we Le Tréport nog aanlopen bij gunstig tij (daarover later meer). Snel naar bed en de volgende ochtend weer vroeg op, want het tij zit nog niet op een vakantie-tijd, we moeten om half zeven vertrekken. Volgende stop is Le Havre, eindpunt van dit eerste deel. Weer begint de dag zonder wind, maar dit keer verandert de zaak als we dwars van Dieppe liggen. De wind komt erin, en meteen goed ook; we zijn allang blij dat de brommer een tijdje uit mag!

Tot aan Cap Antifer hebben we nog het tij tegen maar de wind in de rug, wat voor een onrustig zeetje zorgt. Om de hoek mogen we oploeven naar halve wind en komen we in de schaduw van de kust. Met hoge snelheid leggen we het laatste stuk van deze trip af, eind van de middag zijn we alweer beland waar we wilden zijn.

Fase 1 van deze vakantie (breng de boot zo ver mogelijk weg) is bijna voltooid. We regelen online een huurauto, halen die de volgende dag op bij het vliegveld en scheuren dan met een hagelnieuwe Mercedes A terug naar Nederland om het achtergelaten kroost op te vissen, de was te doen en dan weer terug te rijden. Een beetje saai was het wel, al dat motoren op zee, maar we hebben wel een mooie tocht gemaakt en heel veel mooie dingen gezien. Eindeloos veel dolfijnen, bijvoorbeeld. De krijtrotsen. En de uitdaging van het nieuwe, een getijdeverschil van 9 meter waar je echt rekening mee moet houden.

 

 

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen