Home

Winterzeilen 2012 PDF Afdrukken Email
Gebruikerswaardering: / 9
LaagsteHoogste 
Trips
maandag, 16 januari 2012 01:19

Hoogste tijd voor een update! De laatste keer dat ik wat aan het digitale archief toevertrouwde was het slot van de vakantie, maar dat betekent niet dat we niets meer met de boot hebben gedaan. In september, oktober en november hebben we gezeild met mooi weer maar eigenlijk te weinig wind. De laatste keer in november gingen we weg met 6 knopen wind, maar na een kwartiertje op het Volkerak gingen ook die laatste paar knoopjes met vakantie. Dit weekend was voor ons weer de mogelijkheid om de boot uit te laten, maar zou de wind het niet weer laten afweten?

Rond de klok van 1 pruttelen we het Volkerak op. Het is schitterend weer, beetje frisjes (in de boot is het 5.7 graden) maar de winterzon is krachtiger dan verwacht. De wind doet goed mee, het is niet veel maar voldoende om goed vooruit te komen.

Zoonlief is thuisgebleven, die moest zijn studieschema nog maken want dat was door het vele spelen van Angry Birds nog niet van de grond gekomen. Monique besloot te genieten van alle extra aandacht die ze daardoor kreeg.

De boordkok zou wel even broodjes ei serveren, met dit weer valt een warme maagvulling altijd in goede aarde. Maar om de een of andere reden wilde de gastoevoer niet meewerken. Het zal toch niet te koud zijn?! Dat hebben we al eerder meegemaakt tenslotte: Campingaz (butaan) stopt bij -0.5 graden met koken, dus neemt de beschikbare hoeveelheid stookbaar gas flink af als het buiten koud is. Het euvel blijkt gelukkig heel simpel te wijten aan een lege gasfles; we hebben reserve bij ons, maar het verwisselen van zo'n fles bij deze kou is niet iets waar je echt op zit te wachten. En nog zo iets: olijfolie wordt bij deze temperaturen 1 klomp boter. Daar is op zich niets mis mee, maar het giet zo onhandig uit een fles...

Uiteindelijk komt het ei er toch, op geroosterd brood want ook dat was bevroren.

Op een voordewinds en ruimwinds koersje kachelen we op ons gemak naar de ingang van het Schelde-Rijn-kanaal. Daar gaat het roer om, we moeten nu hoog aan de wind opkruisen terug naar de haven. Waar we tot dan toe ongeveer 5 knopen wind over dek hadden (windkracht 1), krijgen we nu te maken met 13-16 knopen wind (3-4 Beaufort) en dat voelt bij deze buitentemperatuur toch aan als 0.2 graden (op de site van het KNMI kan je dat omrekenen). En voor het eerst in tijden maakt de boot weer wat helling!

Als de boot weer in de haven aan vier touwtjes vast ligt, wordt het tijd om de lichamen weer wat op te warmen. De noodles worden klaargemaakt (vaste prik aan boord), maar de voeten van Monique zijn te koud om van de gepeperde deegslierten te kunnen profiteren. Het zijn twee ijsklompjes, totaal onderkoeld dus, en daar moet wat aan gebeuren. Aan boord heb ik altijd een setje hand- en voetwarmers: plakkers die door een chemische reactie met de lucht tot wel 6 uur lang warmte produceren. Die doen we onder haar voeten als steuntje in de rug bij het weer op temperatuur komen. En ze blijven zo lang warm, dat de chronisch-koude-voeten-lijders er thuis nog steeds van kunnen profiteren.

Onze eerste mijlen in 2012 zijn weer gemaakt. We hebben gezien dat de boot vies maar toch vooral in orde is, we weten wat we nog willen aanpassen en voorzichtig maken we alweer wat plannen voor het zeilseizoen en de zomer. Maar bovenal hebben we genoten van de stilte, het koude weer, de stralende zon en de rust op het water. Wij varen maar weer eens een winter door, dat bevalt prima!

 

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen