Home

Wind-, water- en wintersport in 1 week PDF Afdrukken Email
Gebruikerswaardering: / 1
LaagsteHoogste 
Trips
maandag, 01 augustus 2011 22:44

Regen teistert mijn dakpannen, een windhoos is gerapporteerd in Friesland: de Hollandse zomer heeft altijd waterpret in huis!

Om de draad op te pakken bij de cliffhanger van vorige aflevering: die bui haalde ons wel degelijk in. Er is zo'n spreekwoord van. Komt de wind voor de regen, is dat de zeiler een zegen. Komt de regen voor de wind, berg je zeilen dan gezwind. Laat ik volstaan met de melding dat de regen inderdaad voor de wind kwam en wij niet alle zeilen geborgen hadden! Voor het eerst konden we de vissen aanschouwen via de raampjes in de salon. Het duurde maar kort, ik was snel bij de schoot om het grootzeil ver uit te vieren; toen de boot weer rechtop lag konden we gecontroleerd verder varen, maar het was wel spannend. Krijg je honger van.

Tegen de tijd dat we Breskens aanliepen was de bui allang voorbij. Het klaarde alweer op, tijd om wat familie en bekenden van onze aanwezigheid op de hoogte te stellen. Een oud-collega van Liesbeth in de hoogste van 'de drie woontorens', en nog wat schoonfamilie op de camping. Maar het mooie weer was over: een strandbezoek werd onderbroken door een strandtentbezoek, een kermisbezoek afgebroken wegens hoosbui (oh ja, waren we het raampje vergeten dicht te doen...). Peter en Monique op de kermis, dat is een belevenis. Botsautootjes of Superspin, het doet ze niets, er moet gewonnen worden! Peter in de schiettent, Monique aan de muntjesschuifautomaat. Logisch eigenlijk, want op de boot hebben ze al genoeg achtbaanbeleving.

Breskens is ook het toneel voor een andere vorm van windbeleving, en dat is vliegeren. Nou ja, ik doe Michiel te kort, laat ik het maar kiten noemen. Peter doet ook een poging om de matras in de lucht te houden; mooie strepen in het zand tonen aan hoe zwaar dat nog is.

En nadat we opnieuw bevoorraad zijn gaan we op weg naar het volgende hoogtepunt van deze trip: Antwerpen. Het grootste stuk van de Westerschelde (inclusief overnachting in Hansweert) kunnen we zeilen, maar tegen de tijd dat we Antwerpen naderen moet er gemotord worden. Het is niet anders; we vergapen ons aan de reusachtige kades,

de kerncentrale waar je ongeveer binnen kunt varen, de Royerssluis met de vreemdste brug-constructie die we ooit hebben gezien (aan stuurboordwal gaat het wegdek een meter omhoog, zodat de sluisdeur met weg erop, eronder kan schuiven) en de archaïsche manier om toegang tot de Antwerpse haven te bemachtigen. Maar na een mooie middag varen liggen we er dan toch: in het Willemsdok, aan de voet van het pas geopende MAS!

Het MAS (Museum Aan de Stroom) is een tien verdiepingen tellend, door Nederlandse architecten ontworpen gebouw dat een soort driedimensionale blik op de stad Antwerpen werpt. Elke verdieping heeft een glazen uitkijk over een andere hoek van de stad, op het dak kan je helemaal rond lopen. En kijk nou, daar in de diepte ligt ons bootje! De tien verdiepingen tussen de fotograafpositie en de boot zijn gevuld met thematische exposities, veel klassieke werken (de Vlaamse school) in een bijzondere ordening en een hele etage over het havengebeuren. Het is bepaald geen kijk-en-snel-doorlopen-museum, je kunt veel dingen doen, voelen, beleven, horen. Voor kinderen vanaf 8 jaar wordt dit interessant.  Er ligt trouwens een interessant bootje te koop in het Willemsdok: een Nordia 50 (dat lijkt me toch bewoonbaar); tweede boot onder het havenkantoortje.

Nog een aangenaam Antwerpse vinding is de Velo: een soort wittefietsenplan maar dan rood en met een slot. Het idee is simpel: je gaat naar een speciaal fietsenrek, koopt daar een kaartje en er wordt een fiets voor je ontgrendeld. Die kan je vervolgens overal mee naar toe nemen, in een ander rek terugzetten en later weer vanaf een willekeurig rek verder gaan. De fietsen zijn zwaar maar technisch in prima staat en uitermate geschikt om wat verder van het centrum vandaan te fietsen : naar de Vogeltjesmarkt, een pizza bij Da Giovanni eten of een oud begijnenhofje bezoeken waar de nonnen ongeveer net zo verbaasd zijn bij het zien van onze kinderen, als zij bij het zien van deze zwartgekapte dames.

Het weerbeeld is ondertussen aan het omslaan: van half bewolkt met mooie temperaturen gaan we naar regen, buien en een aanstormende depressie. Om die depressie, met bijbehorende windkracht 8, voor te zijn vertrekken we terug naar Nederland. Nu naar Terneuzen, alwaar Peter een afspraak met een vriendinnetje heeft. Dag Antwerpen, bedankt voor het (waarschijnlijk nooit meer te gebruiken) FD-nummer, je Vlaamse gezelligheid en je stoere schepen op de Schelde:

Ik sluit af met een nieuw kaartje van het afgelegde parcours: rood is de heenweg (Breskens-Antwerpen), groen de terugweg (Antwerpen-Terneuzen). Je ziet aan het traject meteen hoe afgelegen Antwerpen eigenlijk is voor een zeiler; de meeste zeilers houden toch meer van open water en ruimte. Zoek je dat en zit je op de Westerschelde, ga dan westelijk van Hansweert zitten. Daar is nog aardig wat ruimte, en door gebruik te maken van het tij en de zandplaten die her en der liggen kan je er een zeer leuk stukje varen!

 

Reacties  

 
#3 2011-08-10 16:21
Als je goed leest, zie je dat we in Kiel liggen "Groet vanaf de Markiezin in Kiel"
Zijn aan het wachten tot we de Duitse Bocht over kunnen. Besloten toch maar in stapjes te gaan. Morgen vast het kanaal en dan vrijdag zien of we een Waddeneiland kunnen bereiken of dat de wind nog te fors tegen is en we dus niet verder dan Cuxhaven komen. Het is wat met die depressietrein van dit jaar
Quoting
 
 
#2 2011-08-09 14:28
Ha die Ger&Henk !

De Kattendingesslu is heeft meer weg van een kattenbak dan van een sluis, er moeten nog heel wat kuubjes zand weg voor je daar door kan varen. Wel zonde hoor, het zou van Antwerpen een prima jachtenbestemmi ng maken.

De rest van het verhaal is in voorbereiding ;)

Zijn jullie alweer terug in de buurt, of hang je nog in de Duitse Bocht?
Quoting
 
 
#1 2011-08-09 13:28
Wat is het leeg daar in het Willemsdok! En ik begrijp dat de Kattendoksluis (of zoiets) nog niet in gebruik is genomen? Die zou deze 'zomer' in gebruik gaan voor de jachten.
Nu moeten wij van de winter toch weer naar Anvers, want dat MAS is duidelijk de moeite waard.
Ben benieuwd waar jullie verder terecht komen. Je maakt het wel spannend.
Groet vanaf de Markiezin in Kiel. Ger&Henk
Quoting
 

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen