Home

Oh, kan dat ook? PDF Afdrukken Email
Gebruikerswaardering: / 2
LaagsteHoogste 
Trips
maandag, 25 april 2011 00:46

Het Paasweekend van 2011 ziet er voor heel Nederland fantastisch uit; het enige waar de zeilers zich zorgen over maken, is de verwachte minimale hoeveelheid wind. Altijd wat te zeuren, die lui.

We zijn bijtijds aan boord op zaterdag. Er moeten nog wat dingetjes klaargemaakt worden dus de kids blazen het bijbootje op en roeien een rondje door de haven terwijl de ouders het serieuze werk moeten doen. Ondertussen brandt de zon er vrolijk op los dus we willen weg! Weg uit die haven, op naar het open water waar de wind lijkt te waaien! Om 12 uur gaan de trossen los en piepen we door de Manderssluis die volgens forumgenoten vrijwel altijd open staat maar net vandaag toch weer niet. Nu ja, kunnen we mooi de sluisroutine weer even oppikken.

Op het Volkerak waait een windje tegen de 3 Beaufort aan uit een hoek waar we vroeger een hekel aan hadden: we moeten plat voor de wind varen en dat betekende een klapperende genua. Tegenwoordig is er een spinnakerboom aan boord die het geklapper zou moeten verhelpen, dus met gepaste trots boom ik de genua uit, om er dan achter te komen dat we toch maar een andere koers gaan varen. Oefening baart kunst en blijkbaar mag ik veel oefenen. We schieten echter, ondanks de ongunstige windrichting, heel aardig op. Het gaat stukken beter dan vroeger op deze koers en dat is wel zo prettig. We halen zelfs de Krammersluizen! Helaas blijkt Rijkswaterstaat met een renovatie van de noordelijke sluiskolk bezig waardoor het drukke Paasverkeer maar 1 mini-sluisje ter beschikking heeft die ook nog eens notoir langzaam is. Filevorming dus. We leggen de boot vast naast een lid van Zeilersforum.nl en gaan onze opties overwegen. Wachten tot we geschut worden? Dat kan nog 2 uur duren. Leuk, op het heetst van de dag aan de kinderen uitleggen dat ze niet mogen zwemmen of roeien! En morgen natuurlijk de andere kant op hetzelfde verhaal. Nee, we gaan niet de Oosterschelde op. Volgens de kaart ligt er vlak achter ons een mooi beschut plaatsje waar we het anker prima uit kunnen gooien. We wurmen ons tussen de drukte uit, varen naar het beoogde ankerplaatsje en doen daar de spijker de grond in. Als we zeker weten dat de boot goed vast ligt tonen 2 grote plonzen aan dat we de goede keus hebben gemaakt! Af en toe schommelt de boot wat door voorbijkomende golven, maar voor de rest liggen we lekker. Zo kabbelt de middag en de avond voorbij. 's Nachts krijgen we echter nog een verrassing: er trekt een onweersbui over onze kop. De boot trekt en rukt aan het anker, de regen klettert op het dek en de wind giert door het want maar het helpt allemaal niet, we blijven lekker op dezelfde plek liggen zodat we 's morgens met een mooi uitzicht wakker worden.

Volkerak in de morgen

Omdat het zo zomers is besluiten we gewoon te blijven tot na de lunch. Dan is de accu ook wel zo ver leeg, dat een stukje motoren geen kwaad kan. We hijsen het anker en hoewel we eerst nog proberen te zeilen richting Dintelsas valt de wind bij Galateese Haven echt te ver terug (5 knopen) om nog te kunnen kruisen. Het laatste stuk gaat op de motor. En na het sluisje besluiten we nog een waagstukje uit te halen: achteruit de box in. Dat gaat, nou ja, best aardig maar voor verbetering vatbaar, zogezegd, maar de afstap naar de kant is daardoor veel simpeler. De steigers in Waterkant zijn aan de lage kant voor die lomp hoge bak van ons.

Hoe je in twee dagen varen toch belachelijk veel nieuwe dingen kan doen. De spinnakerboom gebruiken, het anker op een makkelijke manier 'presenteren', overnachten achter datzelfde anker, achteruit inparkeren, boot in de wax zetten... houdt het leren dan nooit op?

 

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen