Home

Terug naar het zuiden PDF Afdrukken Email
Gebruikerswaardering: / 1
LaagsteHoogste 
Trips
dinsdag, 27 juli 2010 10:22

Na de bijna 60 mijl van de vorige trip en de aansluitende beregezellige maar wel vermoeiende Zeilersforum-barbecue met een opkomst van zo'n 60 man (en 15 boten) hebben we een dagje rust wel verdiend. Nu is er op de Trintelhaven niets behalve een sporadisch geopend restaurantje, maar er is voldoende zwemwater en zon om iedereen aan de gang te houden: forumlid Werner van de Avanti laat zijn kleinkinderen overkomen zodat Peter zich even lekker kan uitsloven..

Zwem Peter, zwem!

De laatste week van de vakantie is aangebroken, we willen graag nog naar Amsterdam en vandaar verder kijken of we via zee terugvaren of via de Staande-Mast-Route. De eerste optie is verreweg het snelst maar gaat natuurlijk tegen de heersende windrichting in, de tweede optie duurt lang en lijkt saai (niet zeilen maar motoren) ondanks dat we dwars door Nederland toeteren. Eerst maar eens naar Amsterdam, dan kijken we vandaar wel verder. We zwaaien forumlid Werner en zijn kleinkinderen alsmede Cora en André uit (ook al forumleden). De tocht is niet zo spannend, weinig wind (motor aan) en een volle Oranjesluis zijn de opmerkelijke zaken van vandaag.

De meest gebruikte passantenhaven in Amsterdam is de Sixhaven. Gelegen tegenover het Centraal Station aan de overkant van het IJ, ingeklemd tussen de veerstoepjes van de Buiksloterweg en het IJplein, ligt daar een merkwaardige constellatie van steigers en aanbouwsels dat door de havenmeester elke dag vakkundig vol- en leeggebouwd wordt. Wij krijgen een plekje op de hoek bij de haveningang en daarmee eersteklas uitzicht op alle actie.

Sixhaven

Zo zie ik daar forumlid snelem (Erik) binnenlopen en in een raar hoekje geparkeerd worden, al beseffen we beiden later pas dat we elkaar al eerder ontmoet hadden. Deze kleine omissie maken we goed met een fles wijn en een gezellige avond.

Uiteraard brengen we ook een bezoekje aan Amsterdam, het is voor de kinderen de eerste keer dat ze in 'de grote stad' zijn en, toegegeven, ook voor ons is het alweer een paar jaar geleden. Zittend op het Damplein beseffen we hoe klein het daar eigenlijk is. Pleinenbouw is niet de sterkste kant van Nederland! De kathedraal van Norwich is trouwens een heel stuk groter dan de Nieuwekerk, toch is de laatste een stuk beroemder. Blijkbaar zijn we goed in het groter laten lijken van dingen... Volgens Monique is de akoustiek van de Nieuwekerk wel uitstekend.

Nieuwekerk

De rondvaart door de grachten doen we ook maar, zeker vanwege de temperatuur in de stad (rond de 30 graden en windstil) en het feit dat we genoeg gewandeld hebben. Aan het eind van de dag geeft de stappenteller ruim 18.000 passen aan, het maximum van deze vakantie. Aan het IJ ook nog een mega passagiersschip, we vinden ons bootje ineens nog maar heel klein.

Cruiseschip

Uiteraard brengen we ook een bezoekje aan de Schreierstoren, waar L.J. Harri sinds jaar en dag een naam op te houden heeft van dé nautische boekhandel in Nederland. We halen een kaart van de Staande Mast Route voor de zekerheid, want er is nog geen beslissing genomen over de terugreis. Er lijkt een gaatje te komen op vrijdagmiddag, dan draait de wind naar het noordwesten rond de tijd van hoogwater, dat zou heel goed van pas komen om de rit naar Stellendam te maken. Via het Noordzeekanaal gaan we naar IJmuiden. Naarmate we dichter bij zee komen worden de schepen weer een slagje groter. Vreemd genoeg veroorzaakt deze jongen een verwaarloosbare hekgolf.

Noordzeekanaal

In IJmuiden ontmoeten we forumlid Markiezin die ons haar Contest 48 laat zien (foto is van haarzelf, schip in Trintelhaven) en mij de nieuwe gribfiles brengt.

Markiezin

De grib file server heeft namelijk besloten dat mijn account gesloten moest worden, reactivatie kan ergens tussen de 1 en 3 dagen duren. Dat is heel "handig" als je zit te plannen op die windschifting in de vrijdagmiddag :( Gelukkig bevestigen de gribfiles het weerbeeld: vrijdagmiddag naar het zuiden.

Die avond komen we ook nog eens twee oude bekenden tegen: Albert en Marjanne, de hoofdrolspelers in het beruchte boek Vakantieperikelen van Marjanne en Albert dat verplicht leesvoer is voor ieder forumlid. Zij zijn ook onderweg naar het zuiden en hadden ongeveer hetzelfde idee, alleen vertrekken ze wat eerder. Prima, dan genieten wij nog even van zee, strand, kermis en een paardenrace.

Kennemer duinenStrand

Richting hoogwater zien we de wind naar het noordwesten draaien. De windkracht komt ook overeen met de voorspellingen, dus bergen we de landvasten maar weer op en varen het zeegat uit. Zeilen omhoog en daar gaan we! De Nederlandse kust schuift langzaam aan ons voorbij, we zien Zandvoort, Noordwijk, Katwijk en Scheveningen. Daar begint het wat harder te waaien, we gaan van windkracht 3 naar 4 en helaas valt ie iets hoger in dan verwacht. Het water wordt hobbeliger, waardoor ik moeite heb om de avondhap te koken en foto's te maken. Monique voelt zich helaas weer niet zo lekker maar eet wel van de macaroni, een goed teken ook al geeft ze het na een half uurtje weer terug aan de vissen.

Bij de Maasmond wordt het spannend, die ben ik nog niet gepasseerd. Ik meld me aan, we worden nu in de gaten gehouden. Na een half uur komt het verzoek of we 30 graden hoger kunnen sturen in verband met een binnenlopend schip. Nu, dat kan onze boot wel, maar in golven die nogal hoog en warrig zijn wordt het wat onplezierig varen! De snelheid blijft er goed in, dus na 20 minuten mogen we terug naar onze oude koers. We wijken nog voor wat hopperzuigertjes die bezig zijn de Tweede Maasvlakte vorm te geven en draaien dan pal zuid voor de aanloop naar het Slijkgat. Voor de wind loopt de boot natuurlijk niet in deze golven, die vanwege de zandplaat vrij stevig zijn, dus we vallen een graadje of 10 af. Ik heb moeite om de boot te controleren maar het gaat net en het gaat ook vooral heel snel. Als we de eerste Slijkgat-boei aan bakboord hebben maken we een stormrondje (of een achtbaanrit, net wat je wilt) en scheuren halvewind het Slijkgat binnen. Stroom tegen? Niets van te merken als je bijna 7 knopen door het water doet! Met een diep gereefd grootzeil is de boot echter nog steeds erg loefgierig en ik heb twee armen en benen nodig om het roer in bedwang te houden. Ondertussen zit Liesbeth boei-lichtjes te tellen om ons veilig naar de sluis te loodsen. Het is zwaar maar erg mooi! En naarmate we verder het gat in varen wordt het water kalmer, de sluis kunnen we vrijwel meteen invaren met een vissersboot. Na de sluis nog even twee mijl motoren naar Hellevoetsluis, waar we ongeveer onder de vuurtoren aanmeren en vermoeid gaan slapen.

Zaterdagochtend gaat de wekker voor de laatste etappe: terug naar Noordschans. Beetje weinig wind uit het noordwesten, dat wordt een saai tochtje... tot ik verderop Zeebeest zie varen, de boot van Marjanne en Albert! Daar gaan we even langs, ik loef scherp op en vaar achter Zeebeest langs. We wisselen de ervaringen uit: rommelig zeetje gisteren! Nee Albert, niet gaan winkelen in Stad aan 't Haringvliet, daar is NIETS, ga naar Willemstad. Maar dan pakt de wind wat aan en varen we langzaam weg bij deze mooie mensen.

Zeebeest

De Haringvlietbrug is het laatste obstakel voordat we thuis zijn. Die blijkt echter stuk te zijn, hoera. Altijd prettig als je aan komt varen op het laatste eindje van je voorraden, met het idee dat je die middag nog boodschappen kunt doen. De peilschaal op de brug geeft een doorvaarthoogte van ongeveer 13.40 meter aan. Ik weet dat de bovenkant van de mast 13 meter boven water steekt, daar staat nog een marifoonantenne op van 50 centimeter, die is flexibel dus we moeten er onderdoor kunnen! Stapvoets vaar ik naar de brug, hand bij gas en roer om om te keren als het nodig is. De marifoonantenne raakt de onderkant van de brug en buigt mee, schraapgeluid van metaal op metaal, maar we hebben zeker nog 20 cm over. Gas!!!! En binnen een paar seconden is het dan gepiept. Een zucht van verlichting want spannend was het wel, maar we weten nu tot op de centimeter nauwkeurig hoe hoog de mast is...

Het laatste uurtje naar Noordschans is dan niet zo spannend meer. We maken schoon, doen boodschappen, sluiten af en zijn met een uurtje rijden weer thuis. Daar wacht het uitzoekwerk van 600 foto's en het schrijven van lappen tekst op mn blog, maar natuurlijk ook het gewone werk. De reis is over, maar er valt nog zoveel te vertellen!

 

Reacties  

 
#1 2010-07-31 08:59
Ha luitjes,
Zijn weer een mooie verslagen geworden. Met dank voor de eervolle vermelding
Begrijp dat we Zeebeest net zijn misgelopen.
Tot ziens op het water, in de haven of waar dan ook.
Ger
Quoting
 

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen