Home

Tussen Pasen en Pinksteren PDF Afdrukken Email
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 
Trips
zondag, 09 mei 2010 15:47

Zaterdag 1 mei was een bijzondere dag: mijn oma vierde haar 90e verjaardag. Een reden voor een feest, nietwaar? Gelukkig is ze gezond van geest en doet haar lichaam ook nog aardig mee, we hopen haar nog vele jaren bij ons te mogen hebben.

Het feest zorgde wel voor een chaotische zaterdag. We hadden nog een verjaardag te vieren, Anton moest nog terug naar huis gebracht en Lisanna (vriendinnetje van Monique) opgehaald worden, want we wilden toch echt wel een lekker stukje zeilen! Dat bleek allemaal iets te veel voor één dag, dus de afvaart werd uitgesteld tot zondagochtend.

Grijs, nat en winderig begon die dag. Gelukkig stond de wind in de goede hoek om op ons dooie akkertje naar het Greveilngenmeer te toeteren, want we hadden de dametjes beloofd om op de onbewoonde eilandjes te gaan slapen. Na het nodige gesjouw om alles aan boord te krijgen konden we de pakken aantrekken en de lijnen los. Het zeilen ging prima, als je voor de wind vaart merk je minder goed dat het steeds harder gaat waaien. Qua sluizen zat het wat tegen, de ene was stuk en de ander besloot vlak voor onze neus dicht te gaan. Maar uiteindelijk lagen we om kwart over 6 in Bruinisse. Tijd om een potje te koken, we hadden honger!

Haven Bruinisse

Blijkt de gasfles ineens leeg te zijn. Stom! Gelukkig zit er in Bruinisse wel een leuk restaurant waar we nog niet eerder gegeten hadden, dus bij deze kan ik mededelen dat Cafe-Restaurant De Meeuw een leuke kaart heeft met vriendelijke prijsjes.

De nacht wordt gekenmerkt door een toenemend gehobbel en geklots aan boord; als we wakker worden zien we waarom: de wind is in de haven aangetrokken tot boven de 30 knopen, dat heet een dikke windkracht 7 en ik sluit niet uit dat we buiten nog wel een vlaagje windkracht 8 voorbij zouden zien komen. Dat is geen weer om te varen, zeker niet met een logeetje aan boord. We vermaken ons in en om de boot, bijvoorbeeld in de haven van Bruinisse.

Mossel

Vliegeren

Nadat de vliegeraars natgeregend en de vliegers stukgewaaid waren, moesten we ons maar weer vermaken met wat spelletjes in de boot met de kachel aan. Een echte verwaaidag dus.

Dinsdag begint met prachtig weer: halfbewolkt maar weinig wind, rond de 10 knopen, soms 15, dus de helft van gisteren. We zetten het koersje naar Brouwershaven uit en maken ons klaar voor vertrek, waarbij we de waarschuwingen van een oud Bru-lid negeren. Eenmaal buiten de haven gaat de genua uit, we varen halve wind met een aardig gangetje en genieten van de actie. Gaandeweg moeten we echter steeds hoger varen en dat is met een toenemende wind niet echt prettig. Met bijna 30 knopen over dek sleurt L'avalanche zich door het water, de kids worden vastgezet met de lifelines, de boot gaat zelfs op alleen een genua flink oploeven (maar loopt niet uit het roer) en de golfhoogte neemt toe zodat we allemaal drijfnat gespoeld worden. Niet comfortabel... en als de wind dan nog verder naar het noorden draait, zodat we moeten gaan opkruisen, nemen we het besluit om het eerste het beste haventje in te varen dat we tegenkomen. Dat blijkt op zo'n onbewoond eiland te zijn, pal voor onze neus nota bene, op nog geen 200 meter. Zeil weg, motor aan, haven in (even laten zien dat ik strak kan inparkeren) en maar eens rondkijken waar we nu aanbeland zijn. Maar voor we tijd hebben om rond te kijken, worden wij al besnuffeld en begluurd.

Wilde... ponies?

De beruchte wilde paarden (het zijn ponies, maar dit terzijde), zijn zo tam als wat en eten uit je hand! De twee dametjes vinden dat helemaal niet erg en vermaken zich prima met de beesten. Ziet u trouwens de zon op deze foto? Die liet zich sinds we daar in het haventje lagen, steeds vaker zien. Het werd zelfs warm genoeg om pootje te baden.

In prachtig weer hadden we de tijd om uit te blazen, te genieten van het water (Lisanna heeft het zelfs van heel dichtbij gevoeld, bekeken en beleefd, gelukkig hadden we nog droge kleren over) en zelfs wat klusjes op de boot te doen. Een babbeltje hier en daar en het was goed.

Door de verwaaide maandag was het de volgende dag alweer tijd om naar Noordschans te varen. Een lange rit met 3 sluizen, wind uit een minder prettig hoekje maar aan de andere kant, een schoonvader die een dagje mee wil varen. Zes man aan boord, volgens de documentatie mag het allemaal. We hebben afgesproken om hem op te pikken bij de Grevelingensluis. Als wij daar aan komen varen, gaat in de verte de brug open. Omdat we geen zin in vertraging hebben zo vroeg op de dag, bellen we pa dat ie even een sprintje naar de opstap-steiger moet trekken, doen wij ondertussen het gas erop. Ik leg de boot strak stil langs de steiger, pa stapt op en ik trek de gashendel weer open om onder de brug door te piepen. De hele actie heeft nog geen halve minuut geduurd, de sluismeester heeft ons blijkbaar gezien en we mogen mee. Voor pa het door heeft liggen we alweer vast aan de sluismuur.

Tussen Grevelingen en Krammer moeten we motoren vanwege de wind, maar op het Volkerak kan de witte motor weer aan. Er komt wat wind, een beetje zon en met een warme bak koffie is het dik genieten.

De wind schift nog een beetje zodat bijna het gehele Volkerak bezeild is. Wel weet de wind geen keuze te maken tussen 4 en 20 knopen, wat de zeilvoering wat ingewikkeld maakt. De Volkeraksluis zit mee dit keer, ook op het Hollands Diep gaat de wind weer meehelpen en zo zijn we alweer op ons eigen vaargebiedje aanbeland. Terwijl de wind nog even wat aantrekt parkeren we de boot tussen de palen, ruimen op en brengen pa terug naar zijn auto in Bruinisse. Voor de tweede keer deze week eten we in dat stadje, dit keer een vette hap met vis op de kade. Prima tocht, een logee die moe is van alle indrukken

en een korter kluslijstje dan voor deze trip. Mooi toch?

 

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen