Zomertrip 2010 - intro PDF Afdrukken Email
Geschreven door Dennis   
maandag, 26 juli 2010 00:16

Zaterdagmorgen 3 juli 2010. Gezin Schagen pakt de laatste spullen in, de kat Tommy mag versgechipt in zijn mandje plaatsnemen. Is het gas echt uitgezet? Ja schat, dat heb ik net gecontroleerd. Mooi, dan gaat de deur achter ons dicht en rijden we het bekende uurtje naar de boot. We hebben de tijd: vandaag richten we de boel in voor de vakantie (ongelofelijk hoeveel spullen dan een plekje moeten krijgen) en eind van de dag hopen we dan in Blaricum te zijn. Niet met de boot maar met de auto: een bezoekje aan de jaarlijkse zomer-barbecue van WagenaarHoes markeert ons eerste vakantie-uitstapje. Ondertussen ligt de boot dan gewoon vertrekklaar, dus zondagochtend gaan de trossen los. Het doel? Tja.

Voorbereiding in Noordschans

Het doel was om Frankrijk te gaan bezoeken. Gezien de aanhoudende noordelijke winden van de afgelopen 2 maanden leek dat een zeer bereikbaar doel. Maar ja, uitgerekend op de dag van vertrek gaat de wind naar het zuidwesten en het ziet er nog niet naar uit dat ie weer naar de noord gaat. We besluiten toch naar de Oosterschelde af te zakken; dan maar op de motor. In de loop van de dag komt de wind er wat beter in, we zetten zeil op het Mastgat en kruisen ook het Zijpe nog op. Maar al voordat we het open water van de Oosterschelde bereiken varen we met een tweede rif, de Roompot Marina blijkt toch wel heel erg in de wind te liggen dus we wijken uit naar Zierikzee. Van deze eerste vreemde haven en stad zijn geen foto's en geen verhalen. De reden daarvan is dat we op zondagavond aan kwamen en een doods stadje aantroffen. Laten we dit bezoek later maar eens overdoen.

De volgende ochtend is de wind gaan liggen. We gaan naar de Roompot Marina, alwaar we de voorraden zullen aanvullen voor het nieuwste plan: overvaren naar Engeland. De wind blijft toch echt zuidwest, Frankrijk moet maar wachten tot volgend jaar. Helaas blijkt in de Roompot ook een doktersbezoekje nodig: Liesbeth is dermate kortademig dat normaal functioneren niet mogelijk blijkt. En kijk nou: de dokter heeft gewoon spreekuur op het vakantiepark! Een uurtje later is ze dan ook alweer terug met een astma-medicijn dat goed blijkt te werken.

Nieuwe gribfiles (gedetailleerde weersvoorspellingen die per uur de verwachte windrichting en kracht aangeven) beloven een goed weerbeeld voor de oversteek, als we tenminste om middernacht vertrekken. Dat betekent dat we een dag 'vrij' zijn, tijd dus om Neeltje Jans te bezoeken. Ik geloof dat we allemaal zwaar onder de indruk waren van het staaltje civiele techniek dat daar neergezet is, allemachtig wat een gebeuren.

En terwijl het Nederlands Elftal weer eens een voetbalwedstrijd speelt, varen wij door de Roompotsluis naar buiten om te wachten op de kentering van het tij: rond middernacht gaan de trossen los en zetten we koers naar Lowestoft. Spannend!

Liesbeth pakt nog even wat slaap (de kids natuurlijk ook), maar om 23:30 maak ik haar wakker. Het is mooi geweest, ik wil weg. De wind staat goed, de zee is kalm, het tij is aan het kenteren, wat doen we hier nog! We tellen de rode en groene verlichte bakens als we de noordelijke route richting de Noordzee volgen. De wind blijft goed meewaaien en de stroom doet wat ie moet doen: 7 knopen op het log, dik 8 over de grond. Zo schieten we lekker op!

Maar als we eenmaal echt op open water zijn, blijkt er nog een raar zeetje te staan. Eerst wordt Monique wakker. Ze mag in de kuip aan de lifeline gezekerd verder dutten maar is niet helemaal fris. Dan valt Liesbeth ook ten prooi aan zeeziekte; ze gaat op de grond in de kajuit slapen want dat helpt het best. Tot overmaat van ramp gaat ook Peter nu zijn maaginhoud legen over de reling... en dan beseffen we dat het niet leuk meer is. We overleggen: terug of verder? We moeten nog een uur of 2 hoog aan de wind varen voor we de verkeersscheidingsstelsel over kunnen, daarna varen we een rustiger koers... maar terug betekent 5 uur lang voor de wind tegen de stroom in schommelen! Unaniem besluiten we om dan maar door te zetten, en te hopen op een rustiger zeetje. Helaas, dat ging niet gebeuren. Liesbeth en Monique werden steeds zeezieker. Peter klaarde gelukkig wat op, zodat ik nog wat aanspraak had buiten. De zee werd niet rustiger maar woeliger, onberekenbaar ook. Niet prettig in elk geval. Maar we varen als de brandweer want de wind houdt lekker aan! Het log zit maar zelden onder de 7 en zeker niet onder de 5 knopen, en zo komen we dan toch na 16,5 uur aan in Lowestoft. De motor lijkt wat problemen te hebben als we de haven willen inlopen, maar we komen er toch. Dodelijk vermoeid gooi ik de boot onder de brandstofsteiger, we tanken af en ik val ongeveer in slaap. De rest van de bemanning ook gelukkig, maar dan worden we gewekt door wat mensen. Of we de boot kunnen verplaatsen want ze kunnen er net niet tussen. Prima. Ik start de motor, de touwtjes worden losgegooid en ik geef gas. Plop, motor uit. Geen paniek, ik start opnieuw, motor in achteruit, plop. Hm, paniek want we waaien wel hard weg! Mensen op de steiger zien dat ook, we gooien een lijn naar ze toe en ze trekken ons weer aan de wal. Maar wat is er nou met de motor aan de hand? Ik heb geen zin om het nu uit te zoeken. Het is laat, we hebben honger, we hebben een beloning verdiend na deze toch wel pittige oversteek dus we gaan de magen vullen in The Harbour Inn. En daarna snel naar bed. Morgen zien we verder.

Laatst aangepast op dinsdag, 27 juli 2010 23:53
 
Generale PDF Afdrukken Email
Geschreven door Dennis   
zondag, 20 juni 2010 23:51

Zo vlak voor de grote vakantie moeten we natuurlijk nog wel even controleren of wij en de boot er klaar voor zijn. Met een stevig stukje wind (kracht 4-5 met vlagen 6-7) scheuren we heen en weer over het Hollands Diep, water over dek, water op de buiskap, een natte broek, we vinden het allemaal prachtig. Het tuig en de boot vinden het ook best dus een mooie combinatie.

De nieuwe motor-accu doet zijn werk ook goed dus de stroomvoorziening is voor de komende 10 jaar weer voor elkaar. Wat moeten we nog hebben voor de vakantie? Gastenvlaggetjes! Als je in het buitenland bent, hijs je de vlag van het land waar je te gast bent aan de stuurboord vlaggenlijn. Eh... vlaggenlijn? Kwam die vorige keer niet ineens naar beneden, met ankerbal en al?

Ja dus. Hiermee wordt het boodschappenlijstje uitgebreid met de zaken 'vlaggenlijn' en 'bootmansstoeltje'. Dat laatste is een soort zitje waarmee je de zittende persoon omhoog kunt hijsen, zodat deze werkzaamheden aan en in de mast kan verrichten. Monique mag als eerste, die is licht dus kunnen we alles rustig uitproberen. Maar daarna wil Peter natuurlijk ook!

Generale

Zo ziet onze boot er dus van bovenaf uit. De oplettende lezer ziet meteen dat onze landvasten gekruist over het achterdek lopen, laat ik maar even verklappen dat dat met de breedte van de box te maken heeft... Hoe dan ook, Peter zit daar bovenin de mast en deelt graag zijn ervaringen met ons.

En wij zijn weer helemaal klaar voor de vakantie. De vlaggetjes van België, Frankrijk en Engeland liggen klaar.

Laatst aangepast op maandag, 21 juni 2010 00:04
 
Afronding PDF Afdrukken Email
Geschreven door Dennis   
donderdag, 10 juni 2010 18:44

Tot mijn schrik moet ik bekennen dat ik u, gewaardeerde lezer, in de steek heb gelaten midden in de nacht op een steigertje van de Roompot Marina! Hoogste tijd om u mee te nemen op het slot van de UK-trip 2010.

Bij daglicht zien we hoe de boot erbij ligt: niet zo handig want aan lagerwal. Met veel moeite, de wind is immers aangetrokken tot een goeie 6, krijgen we het schip om de hoek.

Roompot

Varen gaat niet lukken merken we al, want de schroef produceert echt te weinig vermogen om de boot met dit weer normaal te verplaatsen. Er moet een duiker ingehuurd worden om het restje meuk van de schroefas te verwijderen. Zoals het een goede havenmeester betaamt, heeft ook deze functionaris van de Roompot Marina een onderwatermannetje in zijn telefoon zitten en een paar uur later staat de kikvorsman met volledige uitrusting voor onze boot klaar. Hij is aanzienlijk minder bang voor het koude water dan wij :)

Duiker

Treamos vindt dit een mooie gelegenheid om met zijn all-weather camera te pronken. Toegegeven, het levert prachtige beelden op! Zo kunnen we precies zien wat de duiker aan het doen is.

Onderwaterfoto

De duiker komt na een paar minuten boven met een trofee van jewelste. Het is geen wonder dat onze schroef niet bepaald veel water meer verplaatste, als je ziet wat er vanaf komt.

Prop van schroefas

Dan is het tijd voor Hendri en Jeroen om naar huis te gaan. Openbaar vervoer vanuit Roompot naar Hellevoetsluis heeft er 2,5 uur voor nodig, dan moeten ze nog met de auto ergens in het oost'n zien te komen dus die zijn wel even bezig nog. Ondertussen ruimen Cora en ik de boot maar op. Bederfelijke etenswaren mogen, nee moeten van boord, de watertank moet gevuld en het dek geschrobd. Even na 8 uur worden we door Liesbeth opgepikt en dan begint het grote autogoochelen.

De haven is betaald tot de volgende zaterdag. Dat betekent dat Liesbeth en ik de boot uit Roompot naar Noordschans zullen moeten varen. Leuke trip! Opa en oma mogen op de kids passen terwijl wij zaterdagochtend vroeg al naar Zeeland vertrekken. Stipt om 12:00 varen we de haven uit. Beloofd is een zuidenwind, rond kracht 2-3 maar we blijken wat meer te hebben (4-5). Da's mooi, dat schiet lekker op! We passeren de Zeelandbrug (kunnen we makkelijk onderdoor), en als we dan het Mastgat en Zijpe door zijn koen we weer op bekend terrein. De Krammersluis gaat weliswaar voor onze neus net open maar duurt zoals altijd weer schier eindeloos. Weer op zoet water, het Volkerak, verwachten we eigenlijk regen, want dat is een gouden regel bij ons aan boord: op het Volkerak wordt je altijd nat. Het lijkt mee te gaan vallen dit keer. Maar dan toch, 10 minuten voor we de jachtensluis van de Volkeraksluizen binnen willen, barst de boel boven ons los. Hagel, onweer, windstoten, het houdt niet op. Met een dikke windkracht 8 op de kont worden we de sluis in geblazen. Helaas blijkt deze ook in gebruik door 3 binnenvaartschepen, waardoor onze manoeuvreerruimte wel zeer beperkt is. Dat is niet fijn als het zo hard waait...

Ook hier komen we weer zonder kleerscheuren door (de stootrand vond het wat minder leuk geloof ik) en eenmaal op het Hollands Diep trekt de bui weg en komt het zonnetje terug. Onder vol tuig varen we naar de haven, de wind zakt steeds verder in maar exact 7 uur na ons vertrek uit de Roompot knopen we weer vierkant vast in onze eigen box. 35 mijl in 7 uur: doe mij nog eens zo'n dag?

We zijn wel gaar van het harde werken. Er zit echter een touwtje dwars in onze kooi... Ah de gaskabel-reparatie! Goed, slapen we toch in de punt?

Een nieuwe kabel heb ik uiteindelijk kunnen vinden in Bruinisse. Vijf meter morse-kabel schijnt zeldzaam lang te zijn; ik weet niet hoor, maar alle schepen van deze lengte zullen ongeveer zo'n lange kabel hebben. Maar goed. Vervangen blijkt simpeler dan ik had verwacht, je kan overal goed bij (al hou je wat spierpijnen over van de rare houdingen waarin je werkt). Ook meteen maar een nieuwe service-accu erin gezet, en als je het mij vraagt is ook de motor-accu aan de beurt. Maar dat zijn kleinigheden, die doe ik fluitend tussendoor ;)

Laatst aangepast op donderdag, 10 juni 2010 15:08
 
« Start  Vorige   1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   Volgende   Einde   »

Pagina 9 van 14