Het Wad deel 2 PDF Afdrukken Email
Geschreven door Dennis   
maandag, 26 juli 2010 23:59

Die planning werkt ongeveer als volgt: we stellen een volgend reisdoel voor, kijken dan wanneer dat weertechnisch bereikbaar is en vervolgens overwegen we wat we gaan doen tot het tijdstip van gunstig weer. Levert dat plaatje een goed vakantiegevoel op, dan gaan we dagelijks checken of de weersverwachting gelijk blijft; geeft het geen goed gevoel dan veranderen we het doel en gaan we het proces opnieuw in. Het weer controleer ik via de site van het KNMI (die heeft ook de Scheepsweerberichten, zodat je niet hoeft te wachten op de marifoonberichten van de Kustwacht), gribfiles via UGrib, eventueel aangevuld met wind van Windguru. In de aanloop naar een tocht haal ik minimaal dagelijks weer-updates binnen. Voor de gribfiles selecteer ik een redelijk grote regio (ongeveer Bretagne, UK en Duitse Bocht) zodat ik ook de beweging van de luchtdrukgebieden kan volgen.

UGrib

Zondagavond op Texel zien we dat we woensdag pas weer verder gaan: tot die tijd krijgen we een noordenwind of geen wind, woensdag draait ie kalmpjes naar het zuidwesten en donderdag krijgen we veel wind. Heel veel wind. Vóór donderdag moeten we elders zijn. Eerst denken we aan Terschelling, maar als blijkt dat mijn broer daar nog niet aanwezig is kiezen we toch voor het idyllische Vlieland. Maar eerst genieten op Texel.

Dat gaat prima hoor. We huren weer fietsen, doen boodschappen in de herstelde Spar en maken een ritje naar Den Burg waar een oude schoolvriendin van ons zojuist haar versgebouwde huis betrokken heeft. We maken kennis met het fenomeen krukelpaadje (een smal schelpenweggetje dat ooit door schapenhoeders gebruikt werd en waar nu de huurfietsen overheen knerpen)

KrukelpadBoerderij/stal

, verbazen ons over de halve boerderijen/stallen (die zijn naar het zuidwesten gebouwd natuurlijk) en halen herinneringen op van ons eilandbezoek van 2 jaar geleden. Geweldig mooi is het hier toch. En heet. Aan de temperatuur is te merken dat er een weersomslag komt, de onweersbuien van afgelopen zaterdag en de dinsdag laten dat ook zien. We horen hier op Texel ook pas de verhalen over hoe die buien huisgehouden hebben op de Zwarte Cross; mensen kijken ons aan als ik vertel dat we toen aan het varen waren. Was dat niet gevaarlijk? Welnee, jullie onweersbui was heftig maar wel 200 km verderop. Wij genoten van een onbelemmerd uitzicht op de Melkweg en ver vuurwerk aan de horizon.

Ondertussen begint het te kriebelen, we willen verkassen. Zeker omdat we zien dat de vakantiedrukte aan het groeien is, en Vlieland toch bekend staat als een haven die altijd vol ligt. Woensdagochtend gaan de trossen dan ook los, op naar de Paardenhoek. De Texelstroom doen we dan met stroom mee, op de Paardenhoek gaat ie kenteren en dan precies op de ingang van de Vliestroom krijgen we weer een zetje in de rug. Ondertussen zal de wind kalmpjes van west naar zuid draaien zodat we een relaxed ritje verwachten. Klopt in grote lijnen ook wel, alleen draait de wind wel heel ver naar de zuid. Ineens varen we plat voor de wind, dat betekent zoveel mogelijk zeil zo ver mogelijk naar buiten zetten. Pak jij de spiboom even? Oh nee, die hebben we nog niet! Daar is maar een oplossing voor: zelf aan het werk.

Spiboom

Ik hou dit iets meer dan een uur vol maar ben blij als we bakboord uitdraaien richting de haven van Vlieland. Die begint al aardig vol te lopen, maar we krijgen nog net een van de 3 overgebleven boxen. Achter ons komt nog een stoet boten binnen, die krijgen een plekje in de gangpaden als de havenmeester met het zogenoemde stapelen begint. Elk hoekje van de haven wordt benut om bootjes neer te leggen, en het wordt heel snel heel druk! Als ik de nieuwe weersverwachtingen ophaal zie ik de reden: de verwachte windkracht 6-7 is bijgesteld naar boven. We krijgen een dikke 8 om onze oren in de haven.

Windkracht 8

Geen toevals-shotDie windkracht, gecombineerd met de windrichting (zuidwest) en het springtij zorgt voor een boulevard met natte voetjes. We zijn blij dat we vast liggen! Het waait zo hard dat er in de beschutte haven golven ontstaan waar de toppen van af waaien over de steigers heen.

Natte boulevard

Ondanks het weer gaan we gewoon dingen doen: naar de vuurtoren, naar het dorp Oost-Vlieland (het dorp West-Vlieland is al in de zee vergaan), waar men slechts bij een zeer beperkt aantal uitspanningen het fenomeen 'lunchkaart' lijkt te kennen.

Restaurant Plezant

We huren weer fietsen en gaan dwars door de Hoge Duinen naar het Posthuys voor een excursie met de Vliehors Expres.

Vliehors expres

Een ontzettend boeiende excursie naar een deel van het eiland waar niet zoveel mensen komen en waar Joris de zeehond op commando zijn koppie boven het water uit steekt. Hij durft dit keer niet aan land te komen (bang voor de foto?), zo'n 143.237 vliegbeesten doen dat wel en worden door de truck wreed uit hun slaap gewekt.

Sorry!

Zaterdag 17 juli is de dag van de jaarlijkse zomermeeting van Zeilersforum. Daar willen we eigenlijk graag heen, dus om 9 uur gaan we rond de kentering van het tij de haven van Vlieland uit op weg naar Trintelhaven (een werkhaventje halverwege de dijk Lelystad-Enkhuizen). We scheuren over het water, de grondsnelheid ligt soms boven de 10 knopen tot we bij de Boontjes stroom en wind tegen krijgen. Bijna anderhalf uur lang beuken we de golven voor ons opzij, terwijl de regen zo hard in het gezicht striemt dat we zonnebrillen dragen. Aan de zuidkant van de Afsluitdijk zien we mooier weer dus we zetten door.

Stuurman Peter

Na de dijk waait de wind uit een iets gunstiger hoek, bovendien trekt ie nog wat aan ook. Het is nu werken geblazen aan boord, als elke IJsselmeergolf netjes genomen moet worden en de boot zelfs met alleen genua op nog loefgierig is. Het harde werken wordt wel beloond, want op de afgesproken tijd zijn we op onze bestemming na een tocht van 57,5 mijl in 10,5 uur. Zodra de boot vast ligt duiken we het barbecue-feestgedruis in, en met een totale opkomst van zo'n 50 man mogen we spreken van een succesvolle meeting. Toch bijzonder dat er elk jaar zowel nieuwe mensen als oude bekenden op komen dagen! Het enige nadeel van deze locatie is de zendmast: bij het binnenvaren van de haven slaat mijn windmeter op hol. Hij geeft 99,9 knopen wind aan (dat is zeg maar orkaankracht) en de wijzer die de windrichting aangeeft draait rondjes als een op hol geslagen klok. Andere boten met dezelfde windmeter lijden aan hetzelfde fenomeen, dat overigens voor zover ik kan zien geen blijvende schade oplevert; bij weer anderen gaan LED-lampjes spontaan branden en er wordt zelfs een poging ondernomen om met dit toevallige verschijnsel een complete feestverlichting aan te leggen. Het is duidelijk dat de straling van de zendmast vrij stevig is hier, we kunnen het nu allemaal met eigen ogen zien.

Laatst aangepast op donderdag, 29 juli 2010 01:09
 
Naar en op de Wadden PDF Afdrukken Email
Geschreven door Dennis   
maandag, 26 juli 2010 21:50

Goedgemutst begint ons gezin aan de oversteek: het windje is kalm en komt over stuurboord binnen, de zee is rustiger dan op de heenreis. Veel pret in de kuip terwijl we de zon zien zakken in de zee: we zijn allemaal blij dat dit een stuk makkelijker varen is dan de heenreis.

Lowestoft harbourPeter en Monique

De avond valt, een voor een vallen de kinderen ook om en we genieten samen van een prachtige sterrenhemel en een fascinerend schouwspel aan de horizon: een dik pak wolken hangt daar en er zijn constant flitsen in te zien, alsof je vuurwerk op grote afstand bekijkt. De beloofde buien zitten dus zoals beloofd boven Nederland en zijn zoals afgesproken op tijd weer weg. Altijd fijn als men zich aan de afspraken houdt. Af en toe zitten we te puzzelen met kruisend verkeer, maar het is echt erg rustig. Tijd voor de skipper om zijn ogen te sluiten. En voor je het weet wordt het dan alweer licht, dat gaat zo snel rond deze tijd van het jaar.

Slapende skipperWakkere skipper

Helaas besluit het weer zich nu niet meer aan de afspraken te houden. De wind valt weg; dat was verwacht, maar na een uurtje of 2 zou het weer moeten gaan waaien. Als dat niet gebeurt, zijn er twee dingen die gaan meespelen: we zitten ongeveer in de diepwaterroute en daarmee in het vaarwater van heel grote schepen, en de aankomst op Texel was gepland op inkomend tij dus fors stroom mee het Marsdiep op. Gaan we dat tij niet halen, dan gaan we heel veel stroom tegen krijgen en zijn we letterlijk uren langer onderweg. Dat willen we niet dus de motor gaat aan.

En de zon steeg. De temperatuur ook. De wind hield het nog langer voor gezien, dus bleef de diesel pruttelen. Loomheid en verveling steken nu de kop op; wat een schril contrast met de heenreis!

Hete middag

Booreilanden schuiven langs de horizon of zelfs vlak langs ons schip. Zo tegen het bereiken van de boei TX1 ga ik rekenen: halen we de planning nog? Ik puzzel wat af, maar het antwoord is gunstig. We gaan het halen, met een uurtje vertraging. Het Schulpengat gaan we dan vol met stroom mee in, binnen no time zijn we bij Den Helder. Hoek om en door naar Oudeschild! He een vissersboot op de verlaten Waddenzee, wat gek, en wat een rare golven maakt hij... ah, die komen op ons af die golven... oeps, ze zijn HOOG! Eh, Liesbeth, kan jij de luiken even dicht doen!?! Of nee, hou je liever gewoon vast!

De eerste golf duwt de punt van de boot hoog de lucht in, de boeg valt met een harde klap in de tweede golf maar krijgt geen tijd om weer opgetild te worden in de derde golf: deze komt met een enorm geraas over dek gespoeld. Een gil uit de punt! Peter en Monique zaten daar een DVD te kijken op de laptop... Gelukkig zijn er geen persoonlijke ongelukken, maar de schootcomputer is een schrootcomputer geworden en Wallace & Gromit zullen pas na de vakantie het DVD-laatje mogen verlaten. Terwijl ik dit schrijf is onze handige buurman aan het proberen om nog wat data te redden, maar ik heb er een hard hoofd in.

Zo tegen negen uur 's avonds leggen we de boot vast in de passantenhaven van Oudeschild op Texel. Er is nog plek genoeg, het is nog maar vroeg in het seizoen en een zekere finale van een zeker voetbaltoernooi zou ook nog wel eens een rol kunnen spelen. We vinden de halve havenbewoning namelijk in oranje kleding uitgedost starend naar een drietal flatscreens in het havengebouw. De wedstrijd gaat grotendeels aan ons voorbij als we de boot opruimen (wat wordt ie vies van een etmaal varen!),

Puinhoop

de benen strekken en de plannen voor de komende dagen opstellen.

Laatst aangepast op woensdag, 28 juli 2010 15:30
 
In Engeland PDF Afdrukken Email
Geschreven door Dennis   
maandag, 26 juli 2010 20:08

Als we uitgerust wakker worden verdelen we de taken: er moeten boodschappen gedaan voor de komende paar dagen, en de aandrijving van de boot moet nagekeken. Liesbeth en de kinderen gaan naar de Tesco (ik ken de weg immers al), zelf overleg ik met de havenmeester. Die hoort mijn verhaal aan en concludeert: rommel in de schroef. Ik protesteer, dat kan toch niet waar zijn? Twee keer in een jaar is toch statistisch onmogelijk?

In de haven is een duikbedrijf gestationeerd. De eigenaar is een vriendelijke oudere man die eerst maar eens met de camera onder de boot gaat kijken. En jawel, we zien al snel een visnet van behoorlijke afmetingen. Er wordt een duiker opgetrommeld en na een uur of 2 is de schroefas weer bevrijd van zijn ellende.

Duiker vist achter het net

Opgelucht varen we de boot naar onze vrije box; vanaf nu kan ik weer normaal vakantie vieren. Het uitzicht van de haven is dan wel leuk maar gaat op den duur ernstig vervelen.

Haven Lowestoft

Gelukkig is er in en om Lowestoft meer te doen. Zo kan Monique urenlang gefascineerd spelen met de muntschuifgokautomaten (ze beseft terdege dat ze altijd verliezen zal bij die apparaten, ze houdt gewoon van de spanning), wordt er gezwommen in zee vanaf een prachtig geelwit strand en gaan we met de trein naar Norwich.

Station Norwich

Dat is een heel oud plaatsje zo'n 40 kilometer verderop; we bezoeken het oude centrum, het beroemde kasteel

Kasteel Norwich

inclusief het museum, en de fraaie kathedraal. Het is wel weer even wennen om in de drukte te zitten!

De weerberichten houd ik dagelijks in de gaten, er lijkt een gunstig gaatje te ontstaan in de nacht van zaterdag naar zondag. Weliswaar passeert dan een behoorlijk front van zuid naar noord, maar de voorspelling is dat dit front vooral boven Nederland actief zal zijn en rond 2 uur 's nachts uit zal doven ten noorden van de Waddeneilanden. In mijn planning zitten we dan nog niet eens op de helft, dus we hebben veilige marges aan alle kanten. Zaterdagavond 9 uur mogen de trossen los voor de langste trip die we ooit hebben gedaan: 120 mijlen oftewel 222 kilometer. Verwachte aankomsttijd op Oudeschild, Texel: zondagavond half acht.

Laatst aangepast op woensdag, 28 juli 2010 00:14
 
« Start  Vorige   1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   Volgende   Einde   »

Pagina 8 van 14