Nieuwe plek PDF Afdrukken Email
Geschreven door Dennis   
maandag, 11 april 2011 00:26

1 April was het zover: de trossen zouden los in Noordschans en in Dinteloord weer vastgemaakt worden. Een stukje van 10 mijl als je moet opkruisen (en dat moesten we), dus een korte tocht, maar wat een voorbereidingen!

Eerst met z'n allen naar Jachthaven Waterkant gereden (in 2 auto's), de situatie ter plaatse verkend, boxnummer opgezocht. Bij de groene steiger rechtsaf en dan na de Dufour 32 linksaf, dat idee. En dan maar hopen dat die Dufour er straks nog ligt... Dan de auto in, om met z'n allen naar Noordschans te rijden. Laatste check. Hebben we alles aan boord wat van ons is? Stroomkabel, landvasten, fenders, knuffels, noem maar op, want we zouden wegvaren en niet meer terugkomen. Eén uur 's middags: de trossen mogen los, ik vaar de boot langzaam achteruit de box uit, het dieptemeter-alarm gaat bij de krib voor de laatste keer piepen en dan zijn we op het Volkerak. Rijkswaterstaat is bezig om de recreatiebetonning neer te leggen maar heeft na de zuidzijde besloten dat het theetijd is - de ondieptes zijn niet betond. Onhandig met opkruisen, maar goed, we kunnen wat hebben. Met een vlagerige wind tussen 10 en 20 knopen zijn we blij met de kleine fok en we maken goede progressie. Bij de Volkeraksluis blijkt de recreatievaart-kolk ook door de wat minder grote binnenvaartjongens gebruikt te worden, we mogen achteraan sluiten in het schroefgeweld van een halflege vrachtboot die zonder die schroef ernstig zou verwaaien. Je kan ook een lijntje naar de kant leggen, maar daar hebben deze mensen vast geen tijd voor.

We verlaten het Hollands Diep en steken het Volkerak op. Volgens onze traditie regent het dan altijd, maar vandaag is er hooguit een verdwaald spatje. Wel neemt de wind nog even toe - vlagen ver boven de 20 knopen nu. Tijd voor een rif? Nah.. het is zo over, we wachten wel. En ja hoor, na een half uurtje varen duiken we de piertjes van Dinteloord in. Zeiltjes weg, motor erbij en we mogen van de onzichtbare sluiswachter meteen doorvaren. De box is zo gevonden, we varen er met een iets te ruime bocht in maar wat geeft het, alles is toch leeg. Boot vast, elektra aansluiten, opruimen en weer naar huis.

Nieuwe haven

Huis? Nee Noordschans, daar staat nog een auto van ons! Het mini-stukje dat we net hebben gevaren in 2 uur inclusief sluis, blijkt met de auto dik een half uur te zijn. Dat valt niets tegen!

Iets meer dan een week later stond ingepland als bootschoonmaak-dag. Helaas was ik zelf behoorlijk ziek; ik ben meegeweest maar heb eigenlijk niets gedaan behalve mensen in de weg lopen. Het schoonmaakteam bestond uit Liesbeth, de twee kids en een vriendinnetje van Monique. Ze hebben zich danig uitgeleefd in het prille lentezonnetje en het eerste resultaat zag er zeker frisjes uit!

Ook hangt sinds een tijdje de nieuwe Zeilersforum-vlag onder de bakboord zaling:

Nieuwe vlag

Die staat daar een stuk beter dan het kleine driehoekje dat toch wel wat wegviel op deze boot.

Zoals het er nu uitziet, zijn we een mooi stukje opgeschoten. Niet alleen zitten we 2 uur dichter bij het Grevelingenmeer, waardoor dit ineens bereikbaar wordt voor een gewoon weekend weg zonder dat je het gevoel hebt alweer terug naar huis te moeten, ook is de haven nu al een stuk schoner, gezelliger, veiliger en aantrekkelijker dan Noordschans. We hebben er een goede tijd gehad, maar het is tijd voor toiletten die bereikbaar zijn zonder auto. Tijd voor een café in plaats van het eeuwige restaurant. Tijd voor... ja, wat? Dat zien we de komende tijd.

Laatst aangepast op maandag, 11 april 2011 00:54
 
Opening seizoen 2011 PDF Afdrukken Email
Geschreven door Dennis   
zondag, 13 maart 2011 02:11

Zo, dat is even geleden! Ik zie dat ik voor het laatst van me heb laten horen in oktober vorig jaar, dat is toch al wel 5 maanden geleden. Veel te lang naar onze zin... een korte samenvatting van de afgelopen periode.

Allereerst de vorstperiode van december. Die zijn we ongeschonden doorgekomen, er heeft ook niet veel ijs gelegen maar een goede voorbereiding tegen vorst is natuurlijk wel belangrijk.

Dan de brand in Moerdijk bij Chemie-Pack. Die was toch wel angstig dicht bij ons bootje; we zijn daarom het weekend erna meteen aan boord gaan slapen om alles te controleren (en te genieten van een lekker midwinterweekendje samen).

Vervolgens kregen we nog een berg hoogwater over ons heen. In Tiel gingen de dijk-coupures weer dicht (men schijnt nog steeds paardenmest te gebruiken voor de afdichting, ik vraag me af of daar anno 2011 geen high tech oplossing voor is), maar in Noordschans viel het allemaal mee. Daarna kwamen de volleybalwedstrijden, het matige zeilweer, de restjes kou, en daar was ie dan. Ineens, eigenlijk zonder echte aankondiging: de lente. De forsythia barstte los in gele knoppen, een zwoel zuidenwindje voerde zeer zachte lucht aan, hoge bewolking stelde het neerdalen nog even uit....

Nou ja, als iemand dit soort lyriek gaat produceren op het web, dan weet u een ding zeker: er is iets bijzonders gebeurd. En jawel, dat is ook het geval. 12 maart 2011 was voor ons de opening van het zeilseizoen. Eentje waarbij we konden zeilen zonder extra tegen de kou te kleden. Eentje waarbij de wind je oren er niet vanaf probeert te vriezen. Kortom, lekker zeilen. Wel moest eerst de vastgekoekte aanslag van een paar maanden stilliggen van boord gespoeld worden.

Schoonmaak

Maar daarna konden we mooi op weg om een collega-zeiler op de foto te zetten:

Wie is dit?

Verder hadden we alle gelegenheid om de systemen aan boord even aan de tand te voelen; na een paar maanden stilliggen wil je toch weten of alles nog gewoon werkt. Dat bleek gelukkig het geval, de klussenlijst voor dit jaar is maar een pietsie langer geworden.

Over een paar weken meer: dan gaan we verkassen naar een andere uitvalsbasis.

Laatst aangepast op maandag, 14 maart 2011 00:59
 
Oktoberblauw PDF Afdrukken Email
Geschreven door Dennis   
woensdag, 13 oktober 2010 00:34

Rond deze tijd in het jaar breekt voor veel watersporters weer het pijnlijke moment van overwinteren aan: de boten worden massaal op de kant gezet omdat dat beter zou zijn en men toch pas weer in mei gaat varen. Maar ja, als zo'n oktoberweekend dan ineens fantastisch zeilweer bevat, dan worden de zeiltjes nog zeker een keer uitgelaten!

Afgelopen weekend viel in die categorie van in de schoot geworpen zeildagen. Een stoet scheepjes verliet de haven, wij sloten achteraan om met een oostenwindje van bijna 3 Beaufort naar het westen te kachelen. De jassen mochten uit, sommigen zaten in T-shirt buiten maar de echte helden hielden zo ook wel het hoofd koel en het schip op koers.

Monique als Grote RoergangerZo gaan we met een rustig gangetje richting de Volkeraksluizen. Het is weer al te duidelijk waarom we een spinnakerboom nodig hebben, maar ach, we hebben vandaag in deze schitterende blauwe luchten totaal geen zin in racerij. En als de kinderen zich gaan vervelen, dan kunnen ze altijd nog het dek gaan poetsen, toch?

 

De Volkeraksluis heeft een aparte sluiskolk voor jachten. In de zomer kan het daar enorm druk zijn, met het gebruikelijke duw- en trekwerk erbij, maar op deze herfstmiddag is het bijzonder kalm. Met ons gaan nog twee zeilschepen naar binnen. Zoals het hoort gaan we zo ver mogelijk naar voren, aan hogerwal, en wachten af. Via de marifoon horen we dat we even moeten wachten op een vrachtschipper die om de een of andere reden graag met de jachies geschut wil worden. De sluismeester komt controleren of er voldoende ruimte is; volgens hem moet het allemaal prima kunnen. Toch moeten we even goed slikken als we het gevaarte vlak achter ons zien afmeren in de sluiskolk.

Het doel van deze trip is het dorpje Oude Tonge. Dat ligt aan de westzijde van het Volkerak, tegen de Krammersluizen aan, verstopt achter een natuurgebied waar je bij de gratie van RWS doorheen mag varen. Doe je dat, dan kom je in een idyllisch havenkommetje uit.

Het is er lekker rustig liggen, alle voorzieningen zijn dichtbij (elektra, stroom, toiletten) en als je bij het Raadhuis rechtsaf slaat richting kerk vind je de paar eettentjes die het gehucht rijk is. Ongekend gevarieerd eigenlijk, voor een nederzetting als dit: binnen een straal van 100 meter zit een chinees, een grillroom/pizzeria/steakhouse, een restaurant en 2x een snackbar. Het is zaterdag dus voor ons geen No Meat Day; drie keer raden waar wij gaan eten.

Het dorpje herbergt nog meer verrassingen. Er is uitgebreid aandacht voor de Watersnoodramp, het behoort tot de vijf kernen die een soort doorlopende herdenking hebben.

Watersnood herdenking

De andere vier dorpen (waaronder Ouddorp en Den Bommel) hebben we ook al eens aangedaan, en iedere keer worden we weer geconfronteerd met nieuwe aspecten van de ramp.

Maar zo mogelijk nog verbazender is de gigantische volière die midden in het dorp staat:

We gaan de volgende ochtend, na verse broodjes uit de oven, weer terug naar Noordschans. De wind is pal tegen dus dat wordt opkruisen! Het log is gelukkig weer operationeel na een schoonmaakactie die achteraf voor sommigen wat traumatisch bleek te zijn... Anderen daarentegen slapen overal doorheen.

Prachtig weer, beetje beroepsvaart waar we voor moeten uitkijken, maar een prima windje om bij op te kruisen. Als ons nieuwe zeil er al zou zijn geweest, hadden we die nu gebruikt...

Dat zeil mag er van ons snel komen. Al komen we met onze loeigrote genua nog steeds goed vooruit hoor ;)

Laatst aangepast op woensdag, 13 oktober 2010 01:10
 
« Start  Vorige   1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   Volgende   Einde   »

Pagina 6 van 14